Loopbaan

Hebreeën 12 : 1

1 Daarom laat ons afleggen alle last, en de zonde, die ons lichtelijk omringt, en laat ons met lijdzaamheid lopen de loopbaan, die ons voorgesteld is.

De verlamde man was ( lukas 5 ), nadat zijn zonden vergeven waren en hij was opgestaan, weer in staat om te lopen. Zo is het ook bij jou en mij. Zodra we tot geloof gekomen zijn en de Nieuwe Mens aangetrokken hebben, stelt de Heer ons een loopbaan voor, een bepaalde taak of weg in ons leven hier op aarde, waarin we Hem kunnen dienen. Een job in dienst van de Heer.

Die loopbaan ziet er voor iedereen anders uit. De taak en de verantwoordelijkheid die je van de Heer krijgt, hangen af van wat je aankan, net zoals in de gelijkenis van de talenten.

Mattheus 25 : 15

14 En de ene gaf hij vijf talenten, en de ander twee, en de derde één, een ieder naar zijn vermogen (=naar wat zij konden).

Naar de mate waarin we onze loopbaan lopen, zullen we straks loon ontvangen, namelijk een onverderfelijke kroon.(1 Korinthe 9 : 25)

Moet je nu heel actief gaan zoeken en allerlei gaventest in gaan vullen om erachter te komen hoe jouw loopbaan er uitziet? Nee, gelukkig niet ! De Heer zal je dat Zelf laten zien. Het enige dat Hij van je vraagt, is dat je je beschikbaar stelt en bereid bent om Hem te dienen als Hij dat van je vraagt. Als gelovigen zijn we als het ware allemaal stukken gereedschap, die in de werkplaats liggen te wachten op gebruik. Het enige dat we hoeven te doen, is voor het grijpen liggen, zodat de Grote Timmerman ons direct ter hand kan nemen op het moment dat Hij ons nodig heeft. “En al wat je doet met woorden of met werken, doet het alles in de Naam van de Heere Jezus, dankende God en de Vader door Hem”. ( Kolossenzen 3 : 17)

Heer ik kom met legen handen, en wil voor U beschikbaar zijn.

VERLOST VAN DE ZONDE

...maar de genade!

Wat doe je als je zo’n akelige wollen trui aan hebt, die zo prikt dat je alleen daar nog maar aan kunt denken? Inderdaad: je trekt hem uit en ruilt hem om voor een comfortabele sweater.
Wat een verademing!

De zonde is niets anders dan zo’n nare priktrui. De schrijver van de Hebreeënbrief stelt ons dan ook voor om met de zonde precies hetzelfde te doen als met die trui: trek hem uit.

(Hebreeën 12 : 1) “Laat ons afleggen de zonde, die ons lichtelijk omringt!” In Kolossenzen 3 : 5-9 staat een hele opsomming van werken die bij onze oude, natuurlijke mens horen en die we uit moeten doen, af moeten leggen.

Vanaf vers 10 staat wat we dan áán moeten doen. Want zo zonder trui ben je wel heel erg bloot…”En aangedaan hebt de nieuwe mens, die vernieuwd wordt tot kennis, naar het evenbeeld Desgenen, Die hem geschapen heeft”. Als je die nieuwe mens “aantrekt”, zal je veranderen en door Gods kracht een andere gerichtheid krijgen, je houd je bezig met de dingen van de Heer, met de dingen die van boven zijn.

Ons eigen ik hoeven we niet proberen te verbeteren of te veranderen, als we gaan leren leven als een nieuw mens, als een gelovig mens, dan zal dat nieuwe het oude gaan overheersen.

Het is die nieuwe mens, Christus in ons, die in ons leven de overhand moet hebben. Die zorgt ervoor dat we steeds meer op de Here Jezus gaan lijken in alles wat we doen. Die nieuwe mens prikt niet zoals de wollen trui, maar zit passend, zacht en comfortabel. Bij die nieuwe mens hoort namelijk geen zonde meer die heerst, maar genade, rechtvaardigheid en vrijheid.

Romeinen 5 : 21

21 Opdat, gelijk de zonde geheerst heeft tot de dood, alzo ook de genade zou heersen door rechtvaardigheid tot het eeuwige leven, door Jezus Christus onze Heere.

En weet je wat nou zo’n heerlijk en eigenlijk ook wel logisch gevolg is van het aantrekken van de “sweater van genade”? “De vrede Gods heerse in uw harten”.

(Kolossenzen 3 : 15) Wat een verademing!

VERLOST VAN DE ZONDE

Dat niet de zonde heerse

“Wij die der zonde gestorven zijn, hoe zullen wij nog in dezelve leven?”, zegt Paulus in Romeinen 6 : 2. Eerder deze maand heb je gelezen dat je inderdaad gestorven bent voor de zonde. Als God naar je kijkt, ziet hij (gelukkig) geen zondaar, maar Christus!

Maar toch… Heb jij soms ook van die dagen dat je je dat moeilijk voor kunt stellen als je naar jezelf kijkt? Dan word je aangeklaagd door schuldgevoel (of eigenlijk: door de satan) wat je zegt dat je het weer verkeerd hebt gedaan, dat je weer gefaald hebt. Je blijft denken aan datgene wat je fout gedaan hebt, of dat je misschien iedere keer opnieuw weer fout doet… En voor je het weet heeft de satan je weer waar hij je wil hebben: bij de genade van de Heer vandaan. Weg bij de waarheid dat Hij je geweten reinigt. (Hebreeën 9 : 14) Je staat weer stil bij de zonde in je leven, en geeft de zonde zo een plek die hij helemaal niet verdient!

Paulus zegt iets verderop in Romeinen 6 : 12:”Dat dan de zonde niet heerse in uw sterfelijk lichaam, om haar te gehoorzamen in de begeerlijkheden deszelven  lichaams.”

Je zondigt misschien nog wel, maar dat moet niet het belangrijkste in je leven zijn. Het moet je leven niet meer beheersen, want dan ga je je weer bezig houden met dingen waar de Heer 2000 jaar geleden al mee afgerekend heeft. Laat de zonde in je leven links liggen, schenk er zo min mogelijk aandacht aan. Dat is de beste manier om er geen last van te hebben.

Negeer je oude mens, door tegen je eigen vlees te zeggen. “Wat jij wilt is niet belangrijk, je bent gestorven.”

Of door tegen de Heer te zeggen: “ik kom er niet van af, maar U mag het wegnemen.”Kies er voor, in plaats van aandacht schenken aan je zonde, om steeds weer naar de Heer te kijken, om de Heer te dienen, om vrijmoedig van Hem te spreken, om Christus’ voorbeeld te volgen, het Woord te bestuderen, de adviezen van de Heer aan te nemen. Dan komt er nieuwe invulling van je leven. Dat is de beste afleiding tegen je vlees en de doodsteek voor de zonde, die aan je vlees verbonden is. Je vlees is nog wel aan de zonde verbonden, maar je geest is vrij om iets anders te doen. “Daarom (..) laat ons afleggen (…) de zonde”. ( Hebreeën 12 : 1) Over dat “afleggen van de zonde” de volgende keer meer. ( Lees Romeinen 6 )

GOEDE VRIJDAG

Toen Pilatus , niettegenstaande het feit dat hij overtuigd was van de schuldeloosheid van de Heer Jezus, Hem had laten geselen, bracht hij Hem, getooid met een purperen mantel en een doornenkroon, naar buiten en sprak: ”Zie, de Mens” (Johannes 19:1-5).

Pilatus heeft toen in het geheel niet begrepen wat hij eigenlijk zei. “Zie, de Mens”. DE Mens. Jezus Christus, Zoon des mensen is DE Mens met Wie elk mens eenmaal te doen krijgt. Elk mensenkind dat geleefd heeft, leeft of nog zal leven zal eens zijn houding MOETEN bepalen tegenover Jezus Christus, DE Mens.

Hij, Die waarlijk Mens was, heeft door Zijn volmaakt leven, door Zijn lijden, Zijn dood en Zijn opstanding op een volkomen, onzegbaar grootste en onovertrefbare wijze verlossing teweeggebracht!

Nu is ALLE macht en kracht en heerschappij en alle naam die genoemd wordt, zowel in de hemel als op de aarde, aan Hem ondergeschikt.

Hij heeft de eer van Gods Naam volkomen hersteld en Gods gerechtigheid en liefde geopenbaard.

Hij, God van alle eeuwigheid, is DE Mens. De Mens Jezus Christus, de enige Middelaar tussen God en de mens (1 Timotheüs 2:5).

In Adam is elk mens terechtgekomen in de macht van zonde en dood (Romeinen 5:12), hij is onderdaan van het rijk van de boze. Let wel: “Elk mens”.

Alleen in en door Jezus Christus, Gods geliefde Zoon, De Mens, is verlossing mogelijk.

Hij is de enige weg tot God en het ware Leven.

Hij wil de Verlosser zijn van ieder die in Hem gelooft. Hij alleen kan werkelijk vrijmaken. In Hem geloven als Christus de Verlosser, betekent NIEUW leven, vrijheid en vrede. Hem afwijzen is dood en oordeel.

Wij die Hem kennen en liefhebben werden in Hem nieuwe mensen. Uit Adam, in Christus gekomen, ontvingen wij eeuwig leven, dat is ZIJN Leven door Gods Geest in ons geleefd.

In Hem, DE Mens, onze God en Heer, kunnen wij als mens tot het gestelde doel komen. Het doel: ”Waarlijk leven tot eer en verheerlijking van God, onze Vader”.

Lees: Johannes 19:1-5

VERLAMD

Je kent waarschijnlijk het verhaal van de verlamde man wel, uit Lukas 5 : 17-26. Hij werd door het dak van het huis waar de Here Jezus was naar beneden gelaten en kwam zo voor de voeten van de Heer terecht. De Heer zei hem dat zijn zonden vergeven waren. Toen de Farizeen en Schriftgeleerden dat hoorden en daarover mopperden, vroeg de Heer: “wat is lichter te zeggen: Uw zonden zijn u vergeven, of te zeggen: Sta op en wandel?” De verlamde man werd genezen, nam zijn bed op en wandelde naar huis, zoals de Heer hem zei te doen.

Eigenlijk is die verlamde man een uitbeelding van jou en mij, voordat we tot geloof kwamen. Als je verlamd bent kun je niet lopen en kun je geen kinderen krijgen. Geestelijk gezien betekent dat, dat je niet kunt wandelen waardig de roeping Gods en geen vrucht kunt dragen.

De Heer zei drie dingen tegen de verlamde man. Als eerste dat zijn zonden vergeven waren. Daar begint het mee. Maar toen eenmaal zijn zonden vergeven waren, was de man nog steeds verlamd. Dat veranderde pas toen de Heer het tweede zei: “Sta op”. Opstaan heeft te maken met levend worden. Je zonden kunnen wel vergeven zijn, maar je blijft geestelijk dood, totdat je tot geloof komt. Dan pas word je levend voor God. Dan pas sta je op. En vanaf dat moment kun je gaan wandelen, zoals de Heer ten derde zei: “Neem uw beddeken op en ga heen naar huis”

Het is precies de volgorde zoals het gaat bij iedereen die “aan de voeten van de Heer terechtkomt”:je zonden zijn vergeven, je komt tot geloof en ontvangt nieuw leven en bent daarna in staat om te wandelen en vrucht te dragen. De man ging naar huis, “God verheerlijkende.” En jij?

GOED WERK

Vraag jij je ook wel eens af wat je nou eigenlijk voor de Heer doet? Je leven als gelovige lijkt aan de buitenkant zo vaak op dat van ongelovigen. Je zou wel meer voor de Heer willen doen, maar op de een of andere manier komt het er niet van. Je zou er bijna een schuldgevoel van krijgen. Bijna.

De bijbel leert dat God ons hart aanziet. Hij is niet zozeer geïnteresseerd in wat wij doen, maar waarin wij geloven. Of beter gezegd, in Wie wij geloven. En als het daarover gaat, zijn we heel zeker van “onze” zaak. Het Evangelie is voor ons, als het goed is, een blijde boodschap. We weten dat de Bijbel het geïnspireerde Woord van God is. (2 Timotheüs 3 : 16) Hij is onze Vader en wij zijn Zijn kinderen.

Hij wil ons laten opgroeien tot Zijn zonen (=erfgenamen).

Hoe geef je die overtuiging nou handen en voeten? Dat is echt niet zo moeilijk. Wat dacht je ervan om God te danken voor Zijn Verlossingswerk. Om Hem te danken dat je Zijn kind mag zijn. Dat het je verlangen is om voor Hem beschikbaar te zijn. Dat je uitzicht hebt op eeuwig, onvergankelijk leven. Dat de dood is overwonnen. Dat je je mag voeden met Zijn Woord en erop mag vertrouwen dat Hij die in jou een goed werk begonnen is, dat zal voleindigen tot op de dag van Jezus Christus, (Filippenzen 1 : 6) Een andere mooie tekst in dit verband is:

 Efeze 6 : 12

12 Want wij hebben de strijd niet tegen vlees en bloed, maar     
        tegen de machten, tegen de geweldhebbers der wereld, der
        duisternis deze eeuw, tegen de geestelijke boosheden in de 
      lucht.

Onze opdracht is niet om onze medemensen te overtuigen van ons geloof. Als gelovigen zijn we (hoe dan ook) Zijn getuigen. De Geest van Christus woont in ons en voor de overheden en machten in de lucht is dat o zo zichtbaar! Over getuigenis gesproken…

ZO GOD VOOR ONS..........

Romeinen 8 : 28

28 En wij weten dat degenen die God liefhebben, alle dingen
medewerken ten goede, namelijk degenen die naar Zijn

voornemen geroepen zijn.

Een mooie tekst, vind je niet? Het vers geeft je een gevoel van “mij kan niks gebeuren”. Als je God liefhebt, werkt alles mee ten goede. Of zoals het er een paar verzen verder zo mooi staat: “Zo God voor ons is, wie zal tegen ons zijn?”(vers 31) Als je gelooft ben je een kind van God. God gedraagt zich tegenover ons als een vader. Bovenal houdt Hij van ons, puur zoals we zijn. Met al onze (on) hebbelijkheden! Als we trouw zijn aan Hem en oprecht Zijn wil zoeken, dan leidt Hij ons. Hoe?  Als we bijvoorbeeld in moeilijke situaties komen, dan vertroost Hij ons hart. Als we niet weten wat we bidden zullen, bidt Hij voor ons met onuitsprekelijke zuchtingen. (Romeinen 8 : 26) Geen zichtbare of tastbare dingen, maar wel vrede in ons hart en de belofte dat God alles (dus ook onze onverstandige keuzes en onze gebreken en problemen) doet meewerken ten goede. Op voorhand dus eigenlijk al “eind goed al goed”.

Van ‘degenen die God liefhebben”, staat er bovendien dat ze naar Zijn voornemen geroepen zijn. Voornemen is een ouderwets woord voor bedoeling of plan. Wat dat plan is, lees je onder meer in de verzen 29 en 30 van Romeinen 8. God heeft Jezus liefgehad van voor de grondlegging der wereld. Christus is sinds Zijn opstanding Gods Eerstgeboren Zoon. En het is de bedoeling dat Hij er veel broers bij krijgt. Zoals God Zijn Zoon bestemd heeft om te erven, zo heeft Hij ons bestemd om beelddragers van Christus te worden om samen met Hem te erven; mede-ergenamen  (=broeders) in Gods bezittingen. (zie ook vers 17)

Had je dat kunnen dromen? In Christus ben je uitverkoren voor dit plan van God. En om te kunnen beantwoorden aan deze roeping heeft God Zijn Zoon aan ons als Helper gegeven. (vers 32-34) We mogen straks delen in Zijn heerlijkheid. Tot die tijd doet God alle dingen medewerken ten goede. Mooi, he?! Geen ding, dus ook geen zonde, kan ons scheiden van Christus. Als dat geen verlossing is?!